Trail de Noel (Hombourg) 33km

22 December 2018

Toen ik de aankondiging van deze wedstrijd zag passeren was ik meteen verkocht. Hombourg is vlakbij de camping waar wij staan en behoort dus tot mijn trainingsgebied. Ideaal om mij te motiveren in de winter voor mijn duurlopen en ook ideaal om dat weekend eens te gaan kerstmarkten in Aachen. Een blik op het parcours had me ook al doen watertanden. Ik was benieuwd hoe ze bepaalde stukken zouden verbinden.

De eerste editie was meteen een succes. De voetbalkantine van FC Hombourg werd overrompelt. De loopsport daar in de Luikse regio blijft maar uit zijn voegen barsten. Meer dan 300 deelnemers mochten ze ineens al verwelkomen.

Er werd een gezamelijke start gegeven voor zowel de 13, 24 en 33km. Yannis zou de 13km lopen. De start was de grote weg bergaf en ik laat Yannis direct gaan. Ik neem mij voor om zo traag mogelijk te lopen, want toen ik mijn langste training van 25km vorige week liep, had ik echt mijn dikte. Ik zie al snel dat Yannis na de eerste helling kort voor mij loopt en doe een extra inspanning om bij hem te lopen. Dat is echt genieten, samen met mijn zoon in wedstrijd samen lopen. Hij loopt bewust rustig om zich niet op te blazen.

Op de glibberige weides heeft Yannis het precies moeilijker, dan ikzelf. Grip was wel een cruciale factor na de massa's regen van de laatste nacht. Na een km of 5 verliezen we voeling met elkaar. Blijkbaar is Yannis zijn schoen blijven steken in de modder. Na 8km op de top van een berg met kruisbeeld midden in de wei is de eerste bevoorrading. Naast een adembenemend zicht, zie ik Yannis niet direct achterkomen. Ik maak me wat ongerust. Ik neem de tijd om wat cola en rozijnen achterover te slaan en ga weer op mijn gemak op pad. Het gaat me beter af dan de vorige trails die ik deed. Niet de hele steile zware hellingen vol stenen, maar veel modder en gras waar ik met mijn barefootstijl wel van hou. Na een 1u kan ik al 11km afkloppen en ik voel me nog goed. Helaas is de 2de bevoorrading pas na 25km. Nu is het dus 17km overleven op mijn eigen bevoorrading. De zwaarte van het parcour heeft ondertussen ook een tand bijgestoken. Maar ik blijf me concentreren op mijn kleine efficiënte stapjes. Bergop, maar ook bergaf om niet te veel spierschade op te lopen. Voor de volgende 11km kan ik weer afkloppen na 1u01min en ik voel me nog goed. Op training vorige week had ik het echt al lastig.

Onder het indrukwekkende viaduct van Moresnet krijgen we de 2de bevoorrading. Nog 8km. Ik weet nu perfect waar ik ben en wat nog te verwachten. Ik leer nog wat technische funpaadjes kennen, waar ik deze zomer zeker nog eens terug kom spelen met mijn MTB. In het mijnpark van Plombiere komen we nog door wat sabottage met de pijlen met 3 lopers samen waardoor we nog de 3 ultieme loodzware kilometers voor de 14de plaats tegen elkaar lopen. Ik kon ook nog wel een tandje bijsteken en werd 15de. Om een idee te hebben over de zwaarte, de voorlaatste km liep ik volle bak in 6min24.

Ikzelf werd 15de op 78 (33,3km in 3u5min) deelnemers en Yannis werd ook 15de op 118 (13,1km in 1u08). Ikzelf was vooral content dat ik die hele afstand zonder inzinking of zonder wandelen heb kunnen afwerken. Dat was echt genieten. Een parcour dat echt top was! Ik weet zeker dat ik altijd mijn hart in deze regio verloren zal hebben.

Op 13 januari doen we er nog een schepje bij en gaan we voor de marathon afstand van 42km op de trails in en rond Olne.