2u MTB race Faroeulx

29 June 2019

Ik ben nog steeds geblesseerd aan mijn kuit, waardoor lopen onmogelijk is. Daarom is het zoeken naar alternatieve wedstrijden. Normaal ben ik zo slim geworden dat ik op superhete dagen geen competitie meer doe, maar een blik op de wel heel magere wielerkalender verplichtten me toch om een wedstrijd mee te pikken zaterdag. We trokken naar Faroeulx, nee geen exotisch eilandengroep, maar een ontieglijk klein dorpje nabij Mons. Een buurt waar ze wel meer van die 2u MTB wedstrijdjes, ook wel endurances genoemd, organiseren. Heel kleinschalig en laagdrempelig, maar wie mij kent, weet dat ik daar van hou net zoals van rondjes draaien op de MTB. Altijd goed om de techniek wat bij te schaven.

Voor de jeugd tot 14 jaar stond ook een wedstrijd van 1u gepland. Dus leuk voor met het ganse gezin. Ook ploegmaat Jan en Sofie trokken mee naar Faroeulx. We waren goed voorzien. Pascale, Emma en Sofie stonden paraat met de bidons en sponzen. Ook de organisatie had sproeiers op het parcour gezet. De hitte was enorm.

Met 38 individuelen en nog een stuk of 20 duo rijders gaan we van start, kort gevolgd door de 9 jeugdrenners. Na een verkenning had ik gekozen om met de Fury, mijn strandfiets te rijden. Amper hoogtemeters, hier en daar wat single tracks die makkelijk te nemen waren en vooral lange stroken waar ik snelheid kon maken. Op de lange lichte startklim ben ik direct in het voordeel en kan vrij eenvoudig met de top 5 het veld induiken, waar ik het dan zonder vering wel snel moeilijk krijg. Ik blijf vechten binnen de top 7 en gaten dichten maar het lijkt er op dat snel 3 man gaan vliegen zijn. Ik lijk mij ook in een groepje te nestelen maar na 2 ronden lijkt dit afgelopen, maar rijd ik eenzaam op plek 4. Op deze supersnelle omloop moet ik met lede ogen aanzien hoe dit trio mooi kan samenwerken. Ik ben al enkele keren heel diep geweest, waardoor de hete lucht brande in de luchtpijp. Hoog tijd om toch een tandje terug te schakelen en wat te temporiseren. Het 3-tal voorop bestaat uit 2 ploegmaten en dan nog 1 iemand die mee doet als duo. Ik rij dus voor een podium plaats.

Achter mij zie ik ook dat de naaste belagers ondertussen al van rijder verwisseld waren en dus duo's waren. Ik krijg het parcour steeds beter onder de knie en mede door de vele verkoeling aangerijkt door mijn supporters, waarvoor dank, ken ik amper verval en blijft het drietal pijnlijk dicht binnen bereik. Frustrerend dat ik geen meter dichter kom. Net vooraleer ik ploegmaat Jan dubbel, zie ik dat er eentje lost voorin. Jan verschiet nog eens een cartouche voor mij op de startbaan en zo kan ik plotseling vrij snel de 2de inhalen. Ik geef er ineens een enorme patat op, zodat hij zeker geen aanstalten tot aanklampen kon maken.

Deze patat bekoop ik wel in deze hete omstandigheden. Nummer 3 blijft op gelijke afstand hangen en ik moet de laatste 2 ronden nog serieus harken om mijn tempo hoog te houden. Tevreden kan ik hier toch mooi een 2de plaats pakken in omstandigheden die ik normaal niet aan kan. Het was vooral een overwinning op mezelf. En nogmaals is bewezen dat die MTB wedstrijdjes met weinig techniciteit, die ik kan afwerken op mijn Fury, toch wel op het lijf geschreven zijn.

Ook Yannis, bevestigde wat hij deze week ook al op training in Bellegem bos liet zien. Hij reed een heel stabiele race en werd 2de op 9.